13-11-2020 11:33 | Door: Paul van Liempt

In polderend Nederland zijn we gewend aan stuurgroepen en commissies, waar we in groten getale bijeenkomen om eindeloos over problemen te praten. Dat er uiteindelijk iemand een beslissing moet nemen zien we nog wel eens over het hoofd, waardoor doormodderen boven noodzakelijke actie prevaleert. Hoe kan het beter?

Als één van weinige bronnen van vertier die de calvinistische semi-lockdown had overleefd, werd het voetbal afgelopen week toch weer vooral gelinkt aan Covid-19. Voetballers vliegen elkaar massaal om de nek na een doelpunt, ondanks harde landelijke afspraken over anderhalve meter afstand en geen handen schudden. Het leverde hilarische, maar ook inzichtelijke stukjes op de sportpagina's op.

Een argument was dat omhelzen na een goal maar tien seconden duurt, terwijl besmettingsgevaar in de definitie van het RIVM pas ontstaat bij nauw contact van meer dan vijftien minuten binnen anderhalve meter. Zo kun je overal een draai aan geven. Zoals de trainer van de zwaar door Corona getroffen Eerste Divisieclub NAC dat ook doet: "Omhelzen mag in principe niet, maar het is ontlading, dan zie je het toch gebeuren."

Gelukkig is er een bond, de KNVB, die leidinggeeft. Ze hebben zelfs een heuse competitiemanager, Jan Bluyssen, die in een positie zit om beslissingen te nemen. Maar hij bleek de spreekwoordelijke leidinggevende die met oude modellen de nieuwe wereld tegemoet treedt: "We monitoren alle aspecten, dit hoort daar ook bij." En zo heeft hij weer tijd gewonnen door vooruit te schuiven.

Als de leider niet thuis geeft is het motto: "Delay and Pray, Extend and Pretend." Niet alleen polderend Nederland heeft er last van, want dit is de favoriete zin van BNR economie commentator Kees de Kort om het beleid van de Centrale Banken in Europa (ECB) en Amerika (Fed) te typeren. Met alle gevolgen van dien. In de woorden van De Kort: de rente wordt laag gehouden, sparen is zinloos geworden, pensioenproblemen nemen met de dag toe, de ongelijkheid groeit en je ziet bubbels op de markten.

De ECB en de Fed modderen door, omdat de politiek geen beslissingen durft te nemen. Ze kunnen zich een rol aanmeten die niet bij ze past. Zoals je tijdens de Corona-crisis ook een verschuiving van rollen ziet. De niet van het scherm te branden voorzitter van het Landelijk Netwerk Acute Zorg Ernst Kuipers, die aangesteld is als 'chef IC-bedden', zei afgelopen week dat het de goede kant lijkt op te gaan met de tweede golf en musea, pretparken en bioscopen weer open kunnen. Waarmee hij ook opeens de functie van beleidsmaker aannam.

Ik sprak deze week met hoogleraar John Goedee, die onderzoek doet naar samenwerking rondom complexe casuïstiek. Hij bezocht een paar jaar geleden met een groep studenten een chipfabriek in Kuala Lumpur. De vrouw die hen rondleidde wees op foto's van de Amerikaanse president Lincoln en de Oosterse filosoof Confusius. Ze zei: "Volgens Lincoln is iedereen gelijk, volgens Confucius heeft iedereen zijn rol in het systeem. Het probleem met jullie Nederlanders is dat iedereen zich overal mee bemoeit. Als je wil transformeren naar een niveau van hoogwaardige dienstverlening, moet iedereen zijn rol kennen en vasthouden."

De les van Goedee: "Breng goede professionals in positie en zorg voor rolvastheid. Dan weet iedereen waar hij aan toe is, hoef je niet meer af- of door te schuiven en kan een leidinggevende makkelijk de vinger op de zere plek leggen en knopen doorhakken."

 

Beluister ook de Green Leaders-interview van Paul van Liempt met Erik Does, CEO achter de winkelketens Ekoplaza en Marqt: 'Verandering gaat gepaard met de nodige weerstand'