24-02-2020 15:32 | Door: Marc Seijlhouwer

Een nieuw soort lijm, gebaseerd op piepkleine stukjes plantenmassa, werkt net zo goed als superlijm, maar heeft geen giftige oplosstoffen nodig. Bovendien is hij na gebruik eenvoudig te verwijderen.

De experimentele lijm komt van de Finse Aalto-universiteit en bestaat uit cellulose en water. De onderzoekers gebruiken nanokristallen gemaakt van cellulose (een van de hoofdbestanddelen van planten). Die kristallen worden extreem plakkerig als je ze mengt met water en vervolgens laat drogen. Een druppel van deze lijm is sterk genoeg om 90 kilogram gewicht te dragen.

Lees ook: 7 biobased alternatieven voor plastic

Ondertussen is de lijm eenvoudig te verwijderen. Door de structuur van de nanokristallen werkt de plakkerigheid maar één kant op: loodrecht. Als je met je vinger van de zijkant de lijm lospulkt gaat dit met gemak en zonder vieze vingers. Daarmee is de lijm makkelijk weg te halen en kunnen gelijmde producten dus eenvoudiger gedemonteerd en hergebruikt worden.

De plakkracht van de lijm komt puur door de unieke vorm van de nanokristallen. Daarom zijn er geen giftige stoffen zoals oplosmiddelen nodig; de lijm heeft naast de kristallen alleen water nodig. Hij moet wel een paar uur uitharden, hoewel dit volgens de onderzoekers sneller gaat door de lijm op te warmen.

Duurzaam verpakt

De belangrijkste toepassing ligt volgens onderzoeker Blaise Tardy in de verpakkingsindustrie. "Een groene verpakking met slechte lijm zorgt alsnog voor een slechte verpakking", vertelt hij in het persbericht. Met lijm gemaakt van biomassa kan elke verpakking 100 procent duurzaam worden.

Ook in elektronica heeft makkelijk verwijderbare lijm een voordeel. De losse onderdelen van smartphones of computers zijn waardevol. Met deze lijm wordt het loshalen van de onderdelen eenvoudiger.

Lees ook: Verpakkingsexperts Smurfit Kappa geven tips over duurzaam inpakken

Energiekosten

Nanocellulose geldt al sinds de jaren '80 als een soort wondermiddel. Het heeft in theorie allerlei goede toepassingen, van sterker karton tot verdikkingsmiddel in light-producten. Commerciële productie kwam tot nu toe niet echt van de grond, omdat het maken van de nanokristallen veel energie kost en dure installaties vereist.

Lees ook: Auto-onderdelen van nanocellulose

Bron & Beeld: Aalto University